At Home in Europe

Archives for Wilders

En tant que citoyen néerlandais, habitant à Bruxelles, je regarde les résultats des élections pour l’assemblée nationale de mon pays d’origine. Les Chrétiens-démocrates, longtemps parti incontournable, ont perdu la moitié de leur vote. Spectaculaire. M. J-P Balkenende, depuis 8 ans premier ministre du pays, a démissionné au début de la soirée. Son parti est tombé… » read more

Posted by Huib Riethof

Een ietwat verjongde-, verfriste – en verwaaide Rita Verdonk aan het stuurwiel van Nederland.
Dat is, hoe spindoctor Kai van der Linde mevrouw Verdonk wil lanceren, volgens het beproefde Fortuyn-recept. Een als roadshow opgezette propaganda-avond voor sponsors in Amsterdam zette gisteren de toon. De Rita-beweging kent geen leden, geen partij-organisatie, alleen een Stichting Rita die wordt gefinancierd door een schimmige BV “Favorita”.

De witwas-behoeftige onroerendgoed-handelaars van Nederland storten braaf hun geld. “Trots Op Nederland” (T.O.N.), weet wel weg met uw tonnen. Ze verliezen hun belang niet uit het oog: “De hypotheekaftrek staat als een Huis”, zei Rita, voortdurend herhaald op de website. De nederlandse huisjesmelkers profiteren geducht van het unieke Nederlandse verschijnsel van de belastingaftrek voor hypotheekaflossingen. Zodoende kunnen ze hun goederen slijten aan mensen die er elders in Europa niet aan zouden kunnen denken, om zo veel voor hun huis of appartement te betalen.

Anders dan de grote Nederlandse en internationale ondernemingen, hebben ze er groot belang bij, dat Nederland op afstand blijft van de Europese Unie. Via vreemdelingen-angst en provincialisme denken ze hun doel te kunnen bereiken. Met Wilders, met de geborneerde Nederlandse ultra-protestanten en met de door de referendum-uitslag van 2005 geïntimideerde PvdA, CDA en VVD, lijken ze een goede kans te hebben, om Nederland meer dan een eeuw terug te zetten, in een steriel neutralisme.

(click on image for readable version at Nl.nu)

Wilders en zijn groepje (9 parlementsleden voor de PVV, Partij van de Vijheid) hebben ze al afgeschreven, zeker na de afgang van de kopman in het parlementsdebat van 1 april. Het nieuwe merk is “Rita”. je kunt commentariëren op haar website, maar je kunt niet lid worden, niet stemmen, alleen consumeren. Wat is er in de aanbieding? Rita-TShirts, een speculaas-gevoel en gedeelde frustratie. Aan trekkelijk! Hoor wat rita donderdagavond in Amsterdam zei:

“Volgens de politica staan de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst onder druk. Ook worden Nederlanders alsmaar van discriminatie beschuldigd. Verdonk verzet zich ertgen ‘dat wij Nederlanders steeds maar moeten opschuiven en ons moeten aanpassen aan nieuwe culturen. daarvan zeg ik: Genoeg! Er zijn grenzen. Als wij onze Nederlandse cultuur laten verdwijnen, verdwijnen ook onze waarden en vrijheden.'”

Wij hebben een iets moeilijkere-, maar wel veel realistischere-, boodschap. Jammer maar helaas: Nederland moet zich voortdurend aanpassen. Aan de klimaatveranderingen, aan de vrouwenbevrijding, aan de noodzaak van een Europese Unie, aan immigratie van Afrikanen et Aziaten aan het verdwijnen van de klassieke landbouw, aan het verleggen van verkeersstromen en aan nieuwe technologieën.

En het goede nieuws is: Daar zijn we als Nederlanders altijd heel goed in geweest.

We liepen voorop in de hervorming van de Kerk, we maakten land waar eigenlijk water was, we transporteerden de rijkdommen van de wereld naar iedereen die ze betalen wilde, we lieten Joden, Vlamingen, Duitsers toe, om de economie te versterken, we koloniseerden de Kaap, Ceylon en Indië, stichtten New York en beheerden plantages in de Caribbean. Hoewel we verlichters als Spinoza en Hugo de Groot verbanden, waren we wel onder de eersten, om aan het einde van de achttiende eeuw het land te moderniseren, wat werd tegengehouden door de toenmalige Oranjes en hun Duitse bondgenoten (Goejanverwellesluis).

De grootheid van Nederland ligt nu juist in zijn aanpassingsvermogen. Grote landen als Duitsland, Engeland en Frankrijk verloren zich in hun imperiale dromen, maar de Nederlanders wisten altijd wel een gaatje te vinden om winst te maken. Rotterdam werd de gateway voor het Roergebied, olie-exploitatie werd samen met de Engelsen gedaan en samen met Frankrijk hielden we de Belgen op hun plaats.

Nu moet er hard gewerkt worden, om de grootste gemene deler te vinden tussen de Europese grootmachten. Nederland is er niet klaar voor. Rita is niet trots op Mansholt, die de Europese landbouw saneerde en, naar zal blijken, evenmin op haar voormalige partijgenote Neelie Kroes, die het Amerikaanse Microsoft kleinkrijgt. Ze is zelfs niet trots op Ajaan Hirsi Ali, die toch het land wakkerschudde tegen de dreigende islamisering, want ze wilde in 2006 deze grote Nederlandse uitburgeren wegens een jokkentje bij haar aanvrage van de vluchtelingenstatus.

Rita verdonk voert een achterhoedegevecht. Maar het zal u en mij nog heel wat moeite kosten, om ervoor te zorgen, dat ze het niet wint. Ze heeft 22 % fans onder de Nederlandse stemmers. Er valt nog veel uit te leggen.

Zie uitgebreider bericht in De Lage Landen van 4.4.08: In ‘t Verdonkhoekje: Hou Zee!

Posted by Huib Riethof

Ik wist het wel: Hirsi Ali zou niet rustig bij de Neocons in Washington blijven. Dat kon niet goed gaan.

Nu is het zo ver. Ajaan wil Française worden. (NRC, Nederland)

Vergeten zijn de wegwerpende uitlatingen over de onvermijdelijke “collapse” van Europa in het algemeen, en van de Fransen in het bijzonder. Nu moet een nieuw tijdperk van Ajaneritis aanbreken. Waar kan dat het best gebeuren? Wel – laten we de Fransen eens proberen!

Eerst even iets over de voorspelde mislukking van Ajaan in Amerika. De neoconservatieve gastheren van Ajaan in Washington zijn sowieso niet tegen godsdienst. Godsdienst helpt om de mensen te disciplineren, zodat intussen de elite zich met de èchte politiek kan bezighouden. Maar Ajaan wil bewijzen dat Mohammed een grote slechterik is geweest. En dat kunnen de Neoconservatieven niet meemaken. Daarom werd aan Ajaan verboden, om namens haar werkgever, het American Enterprise Institute, haar antigodsdienstige ideeën uit te dragen.

Dat zagen we op 11 juni vorig jaar, toen Ajaan deelnam aan de Pepperdine Conferentie over “the Collapse of Europe”. Haar oproep tot een pogrom tegen moskeeën en ander moslim-instellingen in de V.S. en in Europa, was een persoonlijke interventie. En vond geen gehoor in de V.S. Logisch, want de “Pepperdine University” is een fundamentalistische christelijke instelling, die geen godsdienst-bashing duldt.

Pepperdine-inspirator Daniel Pipes liet haar vervolgens vallen. Op het AEI-Institute mocht ze alleen studeren op de terroristische kant van de Islamisten in Mogadishu. Toen die laatsten door Ethiopische hulptroepen waren verdreven en een Darod-clangenoot van haar aan de macht was gebracht, maar het volksverzet doorging, was, denk ik, haar rol bij het AEI uitgespeeld.

Wat kon ze nog bijdragen aan het grote design van de “American Century”? De Darods moeten haar niet. Van de Islamitische volksbeweging in Somalië begrijpt ze niets. Het AEI wil haar ook geen 24/7 bescherming geven (“Niemand in Washington krijgt zoiets”, zei haar chef, “We doen dat zelf, met onze eigen persoonlijke wapens.”).

(Wat ik zo waardeer in Ajaan: Ze laat zich niet voor het jarretje spannen van zo iemand als Ulfkotte – hier in de kop an “Akte Islam”)

Tijd om naar een nieuw podium uit te zien. Ian Buruma was in de zomer van 2006 al met haar in Parijs en tekende haar enthousiasme op, voor de (formeel) strikt laïcistische Franse politieke cultuur. “De Verenigde Staten te christelijk? Dan maar naar Sarkozy!”, moet ze hebben gedacht. Alleen: Sarkozy is nu juist bezig, om bij het Vaticaan in het gevlei te komen. “Geen beschaving zonder godsdienst!”, zei hij in december in de Kerk der Lateranen in Rome. Arme Ajaan: Juist even te laat!

Gelukkig is daar dan nog de verslagen presidentscandidate Ségolène Royal. Geen fanatieke anti-godsdienstige, maar graag bereid om Sarkozy vast wat in de wielen te rijden met het oog op 2012. En natuurlijk BH-L, Bernard-Henri Lévy, altijd klaar voor een pipolisatorisch incident.
(Hier zijn ze allen tesaâm (9/2/08): Ajaan, BHL en Ségolène. Zullen de Fransen beter weten om te gaan met het fenomeen Hirsi Ali dan de Hollanders en de Amerikanen?)

Ik ben ook een bewonderaar van de Franse achttiende eeuw. Hadden we op dit moment maar een Voltaire. Hij zou brandhout maken van Ajaan! En as van Bernard-Henri. Maar goed, dank zij volksopvoeders als bij voorbeeld de Italiaanse immigrant(!)-premier-ministre Léon Gambetta uit de late negentiende eeuw, zijn godsdienst en staat strikt gescheiden in Frankrijk. “Citoyenneté” heeft alles te maken met engagement met de Franse Nation en zijn “État” en niets met de godsdienst die men aanhangt. Per definitie, is diegene, die staatsfuncties vervult, gehouden om de godsdienst met rust te laten.

Daarom ben ik er erg vóór, dat Ajaan Française wordt. Ze zou dan kunnen leren, dat staat en godsdienst gescheiden zijn, en dat de staat het recht niet heeft, om de nieren van zijn onderdanen te proeven op hun al dan niet bestaande geloof. Dat is een gezond beginsel. Eigenlijk één van de beste zaken die de Verlichting heeft voortgebracht.

(In Frankrijk: Geen provocaties à la Wilders meer! De Franse politieke klasse onthoudt zich van dergelijke sneers. Ajaan zal moeten kiezen tussen vrijheid van spreken en beledigen als een vrijzwevende intellectueel, of voor een rol in de politiek, maar dan sereen…)

Ajaan moet dan kiezen: Òf ze vestigt zich als filosofe in het Vijfde arrondissement van Parijs en zet haar jacht op de duisterlingen voort, òf ze engageert zich in de Franse politiek en respecteert de godsdienstige opvattingen van de Europese burgers. Een tussenweg is er niet.

Benieuwd, of ze die keuze maakt. In elk geval: Het is een droeve nederlaag voor de neoconservatieven van de VS, en in het bijzonder voor hun bewonderaars hier ter plekke, zoals Politically Incorrect in Duitsland en de aanhangers van Ajaan’s website in Nederland. Het Beloofde Land heeft weer verstek laten gaan. En inderdaad, met Obama zou Ajaan weinig kunnen aanvangen…

De ratten verlaten het zinkende (neoconservatieve) schip, zou je kunnen zeggen.

Welkom terug in Europa, Ajaan! Ik wens je niets dan goeds. Je bent heel wat moediger dan je vrienden uit de Nederlandse VVD, die je lieten vallen, toen het erop aan kwam. Ik sta samen met mijn Nederlandse (linkse!) vrienden, pal voor je veiligheid en vind dat de sponsors van de VVD, die zozeer van je heeft geprofiteerd, daarvoor moeten opkomen. Maar bij gebrek daaraan, doen wij het wel.

Word een goede Franse staatsburger en wijd je aan de dienst aan je land, in plaats van jacht op moslims te maken. Ik beloof, je, ik kom eens langs, in Parijs…

Technorati Tags: , , , , , , , , , ,

Powered by ScribeFire.

Posted by Huib Riethof

De diskussie speelt zich vooral in Duitsland af. Maar ze is te belangwekkend voor Nederland en België, om er hier niet op in te gaan. Een goede aanleiding is het zondagmorgen-stuk van mijn bloggerviend Jochen Hoff uit Berlijn “Warum sich R.G. ruhig mal irren darf“.

Na te lezen op: De Lage Landen: Ralph Giordano: Een Shoah-Overlevende weigert Moslims Burgerrechten. En wat daaraan te doen?

Ik kom er ook te spreken over de neiging tot schuldverschuiving, die plotseling alle goede voornemens om geen vooroordelen tegen hele bevolkingsgroepen meer toe te laten, kan doen vergeten:

“In die tijd voerde hij [Giordano, HR] ook actie tegen de buitenlanders- en vluchtelingenhaat (vaak in de voormalige DDR-gebieden), die toen o.a. tot brandstichtingen in asylzoekerscentra geleid hadden (Hoyerswerda, o.a.). Dat was consequent, want ook bij die gebeurtenissen speelde “spijtwraak” een rol. Spijt over collaboratie met nazis en vervolgens met DDR-autoriteiten.

“Schuldverschuiving” – ook in Nederland en België actueel
Daartegen heeft indertijd ook een handtekeningenactie in Nederland plaatsgevonden, van een onmiskenbaar anti-Duits- en “zie je wel, Duitsers zijn onverbeterlijk; geef m’n fiets terug” – karakter. Die had een vals kantje, want het was inderdaad in hoge mate een uiting van verdringing en zelfrechtvaardiging jegens de Duitsers, vergetend, dat de Nederlanders
in hoge mate en lange tijd zelf ook hebben meegedaan aan (het mogelijk maken van) de Shoah.

De “zie-je-wel” briefkaarten-aktie van 1993 onlangs weer ter discussie gesteld door tegenstanders van het “Terpstra-Initiatief”, omdat ze een gelijkenis zien tussen die twee. (Ephimenco, zie voorgaand artikel, hier). Het Terpstra-manifest klaagt echter niet een bevolkingsgroep of een land aan, maar mensen zoals Ephimenco, Wilders, Verdonk, Filip de Winter en consorten, die trachten mee te surfen op Islamophobie en vitale angsten. Het doet niet aan “schuld-verschuiving”, maar bemoedigt (met succes, zoals ik heb gezien: meer dan 1000 spontane voorstellen op de website), positieve initiatieven voor integratie en tegen simplistische xenophobie. En ja, het zijn inderdaad ongeveer dezelfde “goedmensen” (in Duitsland spreken de anti-moslim-blogs over antiracisten als “Gutmenschen”, iets wat in de Fortuyn-blog ijverig wordt nagevolgd), goedmensen dus, die in 1993 en in 2008 het voortouw namen. Maar zeht dat iets tegen het Terpstra-initiatief? “Goedmensen” kunnen “betermensen” worden, zoals blijkt, terwijl haatzaaiers het alleen maar tot geweldzaaiers kunnen schoppen.

Posted by Huib Riethof